Ważna jest także interpunkcja i ortografia. Żeby poprawić błędy ortograficzne, wystarczy posłużyć się słownikiem ortograficznym. Co do interpunkcji, to najczęstsze błędy dotyczą nie tylko przecinków, lecz zwłaszcza apostrofów i dywizów stosowanych w odniesieniu do terminów obcojęzycznych. Przypomnijmy zasady rządzące stawianiem tych znaków.

Apostrofy umieszcza się po słowie obcojęzycznym, kończącym się na głoskę niemą (nie wymawia się jej), które zostało odmienione zgodnie z polską deklinacją. Przykład: Royce'a (nie Roycea, ani Royce-a).

W wypadku skrótowców (akronimów) zawsze dodaje się myślnik, jeżeli słowo odmieniono wedle polskich reguł. Przykład: DOS-ie (a nie DOSie, ani DOS'ie).

Reguły polskiej interpunkcji są bardzo skomplikowane i na domiar złego mieszają się w nich dwie ogólne zasady: stawianie przecinka tam, gdzie w wymowie wypada oddech, oraz kładzenie go tam, gdzie wymaga tego składnia zdania. Może pora na jakieś uproszczenie reguł - to jednak nie moja rola, a językoznawców. Jako skromny użytkownik języka i redaktor postanowiłem podsumować parę podstawowych interpunkcyjnych różnic między językiem polskim a angielskim. Oto i moja krótka ściągawka.